آداب خواستگاری در زمان قاجار بسیار جالب است ، صد سال پیش هر مادری که قصد داشت پسرش را داماد کند و برایش زن بگیرد، بدون خبر دادن، به خانه کسانی می رفتند که دختر داشتند و خانواده های دختردار که هر لحظه احتمال خواستگار اومدن به خانه خود را می دادند، همیشه یک اتاق را منظم و آماده می کردند تا وقتی مهمان و خواستگار ناخوانده سررسید، بتوانند به درستی پذیرایی کنند.
قدیم ترها بیشتر روز چهارشنبه را برای خواستگاری انتخاب می کردند و با یک کیسه نقل و نبات و یک قواره چادر نمازی به خانه ی عروس می رفتند.اگر در یک خانه چند دختر دَمِ بخت بود، حتماً دختر بزرگتر را نشان می دادند و کوچکترها را پنهان می کردند، دختر مورد نظر با چادر نماز توی اطاق می آمد و یک کاسه آب برای خواستگارها می آورد چون می گفتند که آب نطلبیده مراد است و آب علامت روشنایی است.
