به گزارش تریبون تبریز، «روحالله رشیدی» دکتری جامعهشناسی و رئیس مرکز پژوهشهای شورای شهر تبریز گفت: موضوع آلودگی شوخی بردار نیست و هیچ موضوعی به این حد ما را به چالش نکشیده و ما همواره غافلیم.
وی با بیان اینکه صورت مسئله در این موضوع مخشوش است، اذعان داشت: مسئله روشن ما باید مشخص شود. سازمانهای مسئول در اصلاح این قضیه برای کمرنگ کردن نقش مسئولیت خودشان و در حاشیه قرار گرفتن، یا دادههای غلط میدهند یا زاویههای خاصی را برجسته میکنند لذا فراوانی دادهها و تحلیلها موجب میشودکه ما همواره اتفاق نظر در صورت مسئله این بحران نداشته باشیم.
وی با مثال نیروگاه حرارتی تبریز، سخنانش را شفاف کرد: برای نمونه ما هنوز سهم دقیق نیروگاه حرارتی را در بحث آلودگی هوا نمیدانیم! این نیروگاه مشخصاً در آلودگی هوا نقش دارد ولی آماری دقیق برای این تاثیر وجود ندارد. برخی مجموعهها، آلودگی امروز تبریز را ناشی از نیروگاه میخوانند و بدین ترتیب چون پای برق به میان میآید و ما برق نداریم لذا سکوت می کنیم و می گوییم این نیز بگذرد!
رشیدی افزود: در اینجا صورت مسئله معیوب است و این وظیفه سازمان محیط زیست است که سیاهه انتشار آلایندهها را بهروزرسانی کند. ما توقع آمار رسمی و دقیق از سازمان محیط زیست داریم در حالی که این سازمان، عوامانه نیروگاه را عامل اصلی و عوامل دیگر را خیلی کم رنگتر، موجب آلودگی بر می شمارد و این غیرقابل قبول است. مشخصاً اگر مطالعهای جامع اتفاق میافتاد، اوضاع بهتر کنترل میشد.
ارتقای حمل و نقل عمومی در خط مقدم مبارزه با آلودگی شهر
عضو شورای شهر تبریز تشریح کرد: معتقدم تا زمانی که در این شهر حمل و نقل عمومی گسترش نیافته و در دسترس همگان قرار نگرفته، اساساً صورت مسئلهای درست وجود ندارد. تمام متغیرها و مسائلی که با آنها دست به گریبانیم، در نبود حمل و نقل عمومی سامان یافته، تحت الشعاع قرار میگیرند.
وی افزود: معتقدم مجموعه دولت و شهرداری در دهه گذشته، حمل و نقل عمومی را از الویت خارج کرده اند و این مسئله، موجبات سودجویی شرکتهای تولید خودرو و سایر مسائل مربوط به اقتصاد سیاسی و سرمایهای شدن خودرو فراهم کرده است.
۷۰ درصد آلودگی تبریز به خاطر ازدیاد منابع متحرک
رشیدی گفت: بیش از ۸۵۰ هزار خودرو امروز در خیابان های شهر رفت و آمد می کنند یعنی بیش از یک خودرو برای هر دو نفر در تبریز که آمار وحشتناکی است. ضمن اینکه تثبیت شده بین ۶۰ تا ۷۰ درصد آلودگی هوا مربوط به منابع متحرک از جمله خودرو، موتور سیکلت و اتوبوس و … است و بقیه هم مربوط به صنایع و مصارف خانگی است.
وی از فرسودگی تاکسی ها گفت: زمانی که ما شورا را تحویل گرفتیم، از حدود ۱۰ هزار و ۷۰۰ تاکسی، پنجاه درصدش فرسوده بود! ما در اوایل شورا که هنوز سیاسیبازی تشدید نشده بود، موفق شدیم تکانی به اتوبوسرانی بدهیم اما از سال ۱۴۰۲ که شهرداری با ابر پروژهها درگیر شد، عقب افتادیم. ما تا امروز حدود ۲۵۰ اتوبوس جدید آوردیم و این آمار خیلی بیشتر از دورههای قبل است اما در مقابل بیش از ۴۰۰ دستگاه به دلیل فرسودگی، از خط خارج شدهاند. نو سازی کردهایم اما تعداد همچنان کم است. کیفیت خودروهای شخصی و کیفیت سوخت هم جای خود دارد.
رشیدی عدم اتکا به خودروهای شخصی را، موثر در کاهش آلودگی خواند و افزود: مطمئناً هرچه میزان اتکا به خودروهای شخصی در این شهر کم شود، تاثیر محسوس آن را در پاکی هوای شهر میبینیم و در آن صورت سهم واقعی نیروگاه مشخص میشود. پیش از حل مشکل نیروگاه حرارتی، اگر بتوانیم ۶۰۰ دستگاه اتوبوس نو بیاوریم و خط دو مترو را راه بیندازیم، میتوانیم مشکل آلودگی را حل کنیم.
وی در پایان تاکید کرد: میزان ترافیک ناشی از خودروهای شخصی باید کاهش یابد و مطمئناً حمل و نقل عمومی و طرحهای ویژه مانند زوج و فرد در کنترل آلودگی موثر هستند.

















